هلال ماه

دروغگو کیست ؟!

shahabeddin — Tue, 09 Jun 2009 07:53:18 GMT

چه کسي دروغ مي گويد؟

در حالي موسوي در مناظره تلويزيوني ديشب با کروبي، شاخص هاي مطرح شده از سوي رييس جمهور را دروغ عنوان کرد که بر اساس گزارش بانک مرکزي، آمار تورم نقطه اي که از سوي رييس جمهور اعلام شد، کاملا صحيح است.

به گزارش خبرنگار اقتصادي ايرنا، به طور کلي براي محاسبه نرخ تورم سه روش استفاده مي شود. در روش اول نرخ تورم را در پايان هر ماه نسبت به ماه مشابه در سال قبل مانند ارديبشهت 88 نسبت به ارديبهشت 1387 مي سنجند که آن را روش نقطه اي مي گويند. در روش دوم نرخ تورم در پايان هر ماه را نسبت به ماه قبل به طور مثال ارديبهشت ماه نسبت به فروردين ماه ارزيابي مي کنند. روش سوم متوسط نرخ تورم در 12 ماه سال محاسبه مي شود مانند 12 ماهه منتهي به ارديبهشت 87 در مقايسه با 12 ماهه منتهي به ارديبهشت 86.
بر اساس اين گزارش دو روش نقطه اي و ماهانه به دليل اينکه روند رشد قيمت ها را به خوبي نشان مي دهند در تحليل هاي علمي به کار مي رود. به طور مثال ميزان قيمت نان در خرداد ماه نسبت به ارديبهشت ماه و ارديبهشت ماه نسبت به فروردين ماه به خوبي روند صعودي يا نزولي بودن قيمت را مشخص مي کند و براي مردم هم قابل لمس تر است. اما متوسط ساليانه نرخ تورم بيشتر در پژوهش هاي خاص استفاده مي شود و از ديرباز بانک مرکزي و همچنين دولت نرخ تورم را ماهيانه و نقطه اي اعلام مي کردند.
برهمين اساس بانک مرکزي در گزارشي اعلام کرد نرخ تورم در ارديبشهت ماه نسبت به ارديبهشت سال قبل(روش نطقه اي)15 درصد اعلام کرده است.
به هر حال اينکه آقاي ميرحسين موسوي با استفاده از شاخص ساليانه نرخ تورم شاخص هاي عنوان شده از سوي رييس جمهور را دروغ عنوان مي کند، نشان دهنده ضعف اطلاعات اقتصادي ايشان است چون هم از يک شاخص ناملموس استفاده کرده و هم بدون توجه به تفاوت هاي روش هاي اندازه گيري نرخ تورم، رييس جمهوري را به دروغگويي متهم کرده است.
جالب اينجاست که رسانه هاي مخالف دولت در شهريور و مهرماه گذشته که تورم نقطه اي بالا بود همواره به اين تورم اشاره مي کردند اما امروز از آن سخن نمي گويند.
از طرف ديگر در اين برنامه ميرحسين موسوي بدون توجه به اينکه ضريب جيني بين صفر و يک است عدد ضريب جيني را بيش از سه هزار عنوان کرده که جاي تعجب دارد. با اين همه وي آمار ارائه شده از سوي رييس جمهور در خصوص ضريب جيني را کاملا اشتباه عنوان کرده که نشان مي دهد آمار ارائه شده تنها با اهداف تبليغاتي صورت گرفته است.
بهتر بود آقاي ميرحسين موسوي به جاي تشويش اذهان عمومي به جاي عنوان کردن برخي تيترهاي کلي به بيان برنامه هاي خود بپردازد تا مردم کمي از برنامه هايي که تاکنون منتشر نشده آگاهي پيدا مي کردند.

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 533399

حاشیه های مناظره احمدی نژاد و موسوی به نقل از ایرنا

shahabeddin — Wed, 03 Jun 2009 22:35:57 GMT

چهارشنبه شب حضور محمود احمدي نژاد و ميرحسين موسوي دو نامزد دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در صداوسيما حاشيه هاي جالب و خواندني به همراه داشت

به گزارش مشاهده خبرنگاران قبل از شروع مناظره تعداد زيادي از هواداران احمدي نژاد جلوي صدا و سيما و پارک ساعي جمع شدند و شعارهايي در حمايت از نامزد مورد حمايت خود سردادند.

** اين مناظره قرار بود در استاديو شماره 12 صداوسيما برگزار شود، اما در استاديو شماره 11 انجام شد.

** در اتاق انتظار تيم تبليغاتي و مشاوران موسوي که زودتر از تيم احمدي نژاد آمده بودند، لطيفه هاي زيادي در ميان خود رد و بدل مي کردند، از جمله اينکه مي گفتند، مناظره شب گذشته کروبي و رضايي، مناظره فاميلي بود و بحث هاي خانوادگي مطرح مي شد.

** آقاي مظاهري و زنگنه وزير نفت دولت اصلاحات با عجله اعداد و ارقام را براي آقاي موسوي آماده مي کردند.

** در حالي که آقاي موسوي با ماشين پرايد به صداوسيما آمد، وزراي دولت هاي سابق به همراه مشاوران وي، با ماشين هاي گران قيمت به محل مناظره آمدند.

** هنگام حضور آقاي موسوي خبرنگاران زيادي که از ساعت ها قبل منتظر ورود نامزدهاي انتخاباتي براي انجام مناظره بودند، تلاش کردند تا با وي گفت وگو کنند ، اما موسوي امتناع کرد.

** هنگام حضور احمدي نژاد،خبرنگاران در اطراف وي جمع شدند، احمدي نژاد با گشاده رويي به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.

** هنگامي که آقاي موسوي قصد داشت به داخل استاديو برود،بر اثر فشار يکي از خبرنگاران در جلوي پاي آقاي موسوي به زمين خورد ، موسوي بي اعتنا از کنار آن گذشت و تنها به گفتن اين جمله يک نفر آدم افتاد، بسنده کرد.

**آقاي ضرغامي در حضور نمايندگان دو کانديدا گفت : مناظره شب گذشته قلق گيري بود و مناظره اصلي امشب است.

**آقاي ضرغامي بعد از آنکه با يک عدد سکه ترتيب آغازشروع مناظره را اعلام کرد، سکه 500 ريالي را به آقاي مظاهري داد و گفت شما که خزانه را شش فقله کرده بوديد، اين سکه را هم داشته باشيد.

** مجيد مجيدي سازنده فيلم تبليغاتي مير حسين موسوي در پاسخ به سوال خبرنگاري که از وي در خصوص آن خانم هنر پيشه که در فيلم انتخاباتي آقاي موسوي با وي صحبت مي کرد، پرسيد که مجيدي در جواب گفت : من آنجا نبودم و تلويحا اين موضوع را تاييد کرد.

** هنگامي که احمدي نژاد در سخنان خود به برخي رانت خواريها در دولت هاي قبلي اشاره کرد ، تمام حاضران در استاديو يک صدا فرياد الله اکبر سر دادند.

** ابوالفضل فاتح سر تيم رسانه اي آقاي موسوي در حالي که کنترل خود را از دست داده بود مدام مشت هاي خود را بالا مي برد که يکي از اطرافيان به وي گفت : آقاي فاتح اين قدر احساساتي نشويد.

** ميرحسين موسوي 40 دقيقه قبل از شروع مناظره وارد صداوسيما شد و بلافاصله به اتاق گريم رفت، اما احمدي نژاد تنها چند دقيقه قبل از شروع مناظره به صداوسيما رسيد و بلافاصله به استاديو شماره 11 محل مناظره رفت.

**درپايان مناظره طرفداران احمدي نژاد اطراف جام جم را احاطه کردند و شعارهايي در حمايت از احمدي نژاد سر دادند.

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 525837

من به احمدی نژاد رأی [نمی دهم] یا [می دهم] !

shahabeddin — Thu, 09 Apr 2009 10:24:23 GMT

من به آقای احمدی نژاد رای نمی دهم و برای آن دلایل بسیار زیاد و بسیار خوبی دارم ،
فعلا به ذکر چند تا از آنها اکتفا می کنم تا بعد :

۱- او به حفظ گنجینه های گرانقدر آثار باستانی در اقصی نقاط ایران اهمیت نمی دهد چون :
پروژه هایی که ۲۰ سال روی زمین مانده بود و داشت تبدیل به آثار باستانی می شد همه را تمام کرد و آن آثار باستانی را خراب کرد !

۲- به حفظ محیط زیست اهمیت نمی دهد چون :پسرانش باندی ندارند که مناطق زیبای طبیعی را ملک اختصاصی خود کنند و نمی توانند با بهره برداری کامل از چوب جناگل (جنگل ها)شمال و شمال شرق ایران را جنگل های مزاحم را به دشت های وسیع تبدیل کنند تا پدیده ی سیل این موهبت الهی بتواند محیط زیست و خودِ زیست مردم گلستان را به کل از عرصه ی حیات پاک کند!

۳- به تخریب فرهنگ و اخلاق اجتماعی و سیاسی دست زده است چون :
با دختران دست نمی دهد . اشرار را آزاد نمی گذارد . بودجه خوبی برای ساخت فیلم و کتابهای ترویج آزادی از اخلاق و دموکراسی آمریکایی اختصاص نمی دهد . دعای فرج می خواندو و از دوران خوش قدرت برای توهین به شهدا و رزمنده ها و امام و رهبری استفاده بهینه نمی کند و از همه بدتر اینکه حضور و وجود خدا و نفوذ مدیریت امام زمان را در عالم جدی گرفته!!!

۴- اقتصاد بلد نیست و برنامه ندارد چون :
نمی تواند از فروش هوا و آسایش شهروندان برای خودش پول در بیاورد ! نمی تواند جیب خود و اطرافیانش را از سهام های پرسود و ملک و املاک دولتی پرکند ! نمی تواند روستاها را خالی و گداهای شهرها و حاشیه نشین ها را زیاد کند ! نمی تواند اقتصاد را به سمت تولید ثروت های کلان یک شبه هدایت کند ! با افزایش حقوق باز نشسته ها و کارگرها به اقتصاد صدمه زده ! با انجام کارهای عمرانی در روستا ها تورم ایجاد کرده ! به تولیدات بی صرفه ی داخلی بها داده در صورتی که مزیت نسبی همواره با واردات است حتی واردات پزشک ! برنامه اش هم فقط در جهت کم کردن رفاه کاخ نشینان و نخبه های پر مدعا وحراف و بی لیاقت است !و به جای صادرات مغز و فرهنگ غنی ایران به دنبال افزایش سرمایه گذاری در ایران و بازگشت جوانان تحصیل کرده است !

۵- به شهرسازی و شهرداری ها صدمه زده چون :
بودجه مترو و حمل و نقل عمومی را زیاد کرده و نمی گذارد مردم راحت باشند و از مزایای ترافیک و دود و تراکم بدون راه بهره ببرند.
اما جنبه هم ندارد که ببیند نخبه های سیاسی پول گسترش مترو را برای حقوق دادن به عمله های سیاسی خود خرج کنند و سعی می کند با مانع تراشی جلوی سوراخ برداشت های پنهان نخبه ها را بگیرد ! تازه بودجه ی ساخت تونل های فاضلاب شهری را آنقدر زیاد کرده که کاری که صد سال پیش اروپایی ها کردند و قرار بود در ایران صد سال دیگر تمام شود حالا دو سه ساله دارد تمام می شود ! واین صدمه بزرگ و غیر قابل کنترلی را به بهداشت عمومی موشها و سوسک های توی جوب ها زده است !و از همه بدتر با گذاشتن رویه غلط ثبت اسناد و املاک در کشور جلوی دلالی زمین و زیاد شدن روز به روز قیمت زمین را گرفته و آسایش روانی بدجوری را برای شهروندان هدف خود قرار داده !!! پس در آمد جناحهای سیاسی از محل دستگردان کردن زمین ها توسط بانکهای بزرگ و افزایش قیمت زمین چه می شود ؟؟؟

۶- آبروی ایران را در مجامع بین المللی به شدت در معرض خطر قرار داده:
با تعطیل نکردن انرژی هسته ای آبروی ما را پیش فرانسوی ها انگلیسی ها امریکایی ها و صهیونیست ها برده ! کاری کرده که آژانس هسته ای و صدها کشور جهان بیایند طرف ما !! به جای تبعیت از حرف زور آنها حرف معقول و انسانی خودش را به کرسی نشانده !! با تند روی هایش دل دوستان خوبی که روزی بر سر جوانان ما نقل و نبات شیمیایی می ریختند به درد اورده ! با کشورهای گدا مثل همسایه های مسلمان وسایر کشورهای ضد استکبار آنقدر دوستی می کند که حال آدم به هم می خورد ! در سرتاسر دنیا حتی در آمریکای لاتین و آفریقا هم دوستداران بسیاری برای ایران جمع کرده و این کاملا خلاف گفتگوی تمدن هاست ! حتی یک قرار داد خرید هواپیما از فرانسه نبسته که پولش را بدهد و آشش را نگیرد ! حتی یک قرار داد بای بک با شرکت های نفتی فرانسوی نبسته که منافع نفت را به دوستان عزیزمان ببخشد و بزرگوارانه رفتار کند !!! بسیار آدم سختگیر و در عین حال به نفع مردم ایران احساساتی ست !!اصلا عقل ندارد که چگونه منافع مردم را فدای منافع خودش کند ! اصلا بلد نیست کاری کند که آن غربی های متمدن بر علیه ما اجماع بین المللی نکنند (بین الملل یعنی ۷ کشور نه هفت کچل!! ) و قدرت مهیب و وحشتناک و بی پایان -بیشتر از خدا ی- آنها را کاملا نادیده گرفته و از آن ابرقدرت های دیدنی و لمس کردنی جهان اطاعت نمی کند و فقط از یک خدای مجازی و غیر دیدنی اطاعت می کند !

۷- به جای کارهای زیر بنایی به مردم صدقه می دهد :
در این جا باید اول کارهای زیر بنایی و اصولی را تعریف کنیم ۱- دولتی کردن یا اختصاصی کردن اقتصاد به منظور انهدام صنایع نساجی - کشاورزی - دامداری - تولیدی ۲-برنامه ریزی برای کم کردن حقوق افراد بی اهمیت جامعه و افزایش ۱۰۰ برابری حقوق مدیران خاص ۳- فروش نفت و معدن و منابع ملی و در مقابل بی بودجه گذاشتن پروژه های عمرانی در شهرستانها و انباشته کردن درامدهای نفت در حساب ذخیره ارزی در بانکهای قدرت های بزرگ و در عوض دادن اوانتاژ و چرب کردن سیبیل شان تا آنها تا پول ما را بالا نکشندو تلاش برای بدنام کردن ایران تا آنها به جرم نکرده غنی سازی اورانیم پولهارا هپل هپو کنند ! ۴ البته بهانه لازم برای بالا کشیدن پول را هم خودمان به دستشان می دهیم ۵ - استفاده از حساب ذخیره ارزی فقط در موارد اختصاصی شامل موسسه و نهادهای خاص (توجه :تولید کنندگان و صادر کنندگان موفق استثنا هستند ). ۵- عدم وجود بیمه بیکاری و بهداشتی برای مردم زیرا بیمه روستائئیان== صدقه است و پر رو می شوند .۶- استفاده از پس انداز های صندوق ذخیره بازنشستگان و فرهنگیان و تامین اجتماعی در صورت کسری بودجه به دلیل ریخت و پاشهای زایدما !
خوب حالا این احمدی نژاد همه را صدقه پرور کرده چون :

۱-حقوق باز نشسته ها را زیاد کرده ۲- قانون هماهنگ برای دریافت حقوق کارمندان وضع کرده و حقوق مدیران ما را کم کرده و سهام عدالت داده ۳- مدافع بخش خصوصی واقعی و تولید داخلی ست ۴- پولهای ایران را از حساب بانکها انگلیسی و فرانسوی در اورده ۵- انرژی هسته ای را از دست بهانه گیری ما بیرون آورده! ۶- روستا ها را آباد کرده و کارهای عمرانی در کشور را سرعت سرسام آوری داده از ۲۰ سال به دو سال ! ۷- از همه بدتر اینکه جلو در جیب گشاد سوء استفاده مدیران رانت خواررا تاحدی دوخته و این واقعاظلم بزرگی ست . ۸ - دست آخر هم بیمه روستائیان، طرح پزشک خانواده، بیمه زنان خانه دار و هزارتا گدا پروری و صدقه دهی دیگه کرده و نشان داده اصلا فهم اقتصادی ندارد . یکی نیست به ایشان بگوید که آخه فقرا و تهیدستان که آدم نیستند، مملکت فقط برای تجار، مدیران خاص، سرمایه داران و مرفهان است ! پس تو چرا اینقدر دم از محرومان می زنی و به سرمایه داران بیچاره(!) کم توجه هستی ؟!

بر گرفته از وبلاگ دوست خوب و بسیجی ام، سرباز گمنام حضرت مهدی(عج)

سخنان امام (ره)

shahabeddin — Mon, 09 Feb 2009 19:45:15 GMT

اينديپندنت:سخنان امام خميني هاله اي از نور را بر زمين مي تاباند

تهران - اينديپندنت نوشت: انقلاب ايران که نخستين انقلاب اسلامي عصر حاضر است، امام خميني مردي متفاوت را به جهان عرضه کرد که همه نگاهها را متحير ساخت، مردي مقدس که سخنانش هاله اي از نور را بر زمين مي تاباند.

به گزارش گروه اخبار صوتي و تصويري ايرنا، روزنامه اينديپندنت به مناسبت سي امين سالگرد پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي ايران گزارشي به قلم "رابرت فيسک " از انقلاب ايران به چاپ رسانده است تحت عنوان "ايران؛ ملتي که هنوز پيوندهايش را با گذشته خود قطع نکرده است".
در بخشهايي از اين گزارش آمده است:
"انقلاب ايران مردي متفاوت را به جهان عرضه کرد که همه نگاهها را متحير ساخت ."امام خميني" هنگامي که سخن مي گفت نوري خيره کننده بر زمين متجلي مي گشت چرا که او موجودي مقدس بود. نه "روبسپيير" و نه "تروتسکي ".اين نکته اي بسيار جدي است .در 11 فوريه 1979 "امام خميني" (ره) طليعه رژيمي را جلوه گر ساخت که ساده و بي تکلف بود.رها شدن از شر يک رژيم شبح گونه (رژيم شاه) که گرفتار شدن در بند طوفانهاي عديده را براي انقلاب ايران به دنبال داشت، چه هزينه هايي براي انقلاب ايران در پي داشته است. سوال اينجاست ، آيا انقلاب پيروز شد؟ بله .در حقيقت تصور همگان بر اين بود که انقلاب همان روزهاي نخست از پاي در مي آمد همان روزهايي که توطئه پس از توطئه خبر از کودتا در کشور را مي داد . ايرانيها هرگز فراموش نکرده اند که دولت قانوني دکتر "محمد مصدق " که از مجراي دمکراسي انتخاب شده بود با کودتايي که سازمان مخفي آمريکا "سيا" و پليس مخفي انگليس "M16" طراحي کرده بودند در سال 1953 سرنگون شد.
آمريکايي ها اين عمليات را "آژاکس" نام گذاشتند و انگليسي ها بدان "عمليات چکمه " نام نهادند ."کريستوفر مونتاگ وودهاوس" فرمانده انگليسي که طراحي عمليات را عهده دار بود و سابقه مبارزه با اشغالگران آلماني در يونان را هم در پرونده داشت، 40 سال بعد از اين عمليات، اعتراف کرد که از بابت طراحي عمليات سرنگوني دولت مصدق احساس گناه مي کند.
وودهاوس افزود: اما ربع قرن ميان "عمليات چکمه " و سرنگوني شاه فاصله زماني بود. در نهايت اين امام خميني بود که در قله قرار گرفت .به نظر من هشت سال جنگ ميان ايران و عراق ، آخرين مهر تائيد بر انقلاب بود.ايران در اين جنگ برخلاف همه اميد و آرزوهاي آمريکا نه تنها قعطه قطعه نشد، بلکه به نوعي سکون و تعادل هم دست يافت.بسياري به عينه شاهد رخداد اين واقعيات بودند.زماني که اين انقلاب به دست دوست خوب ما "صدام حسين " مورد تاخت و تاز قرار گرفت ، انقلاب دهها هزار تن از جوانانش را به صحنه فرستاد."
صوير** 1591 ** 1549

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 345662

نسل سوم انقلاب

shahabeddin — Mon, 09 Feb 2009 09:22:24 GMT

فردا ، هم پا و هم صدا با ملت غیور و همیشه در صحنه ایران اسلامی، در راهپیمائی میلیونی 22 بهمن شرکت می کنم و به دوست و دشمن می گویم که جوان سال 87، از نظر آرمان گرایی و آزادی خواهی و پایبندی به اصول اسلام و انقلاب، نه تنها تفاوتی با جوان سال 57 ندارد، بلکه به مراتب پرشورتر و انقلابی تر از جوانان زمان انقلاب، در صحنه حاضر است.

در سال 57، جوان های غیرتمند ایران زمین، به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی(ره) به خیابانها آمده و ریشه ی ظلم و استبداد را از بیخ و بن برکندند.

و امروز، در بهمن 87، من، جوان ایرانی، با لبیک به ندای رهبر عزیزم، به خیابان می آیم و در راهپیمائی شرکت می کنم تا چراغ این انقلاب همیشه پرفروغ بماند و بدخواهان مردم ایران، هرگز خیال نکنند که نسل سوم انقلاب، دیگر علاقه ای به ادامه ی راه انقلاب اسلامی ندارد.

متشکرم پدر

shahabeddin — Sat, 07 Feb 2009 11:52:18 GMT

آن روز (دقیقاً یادم نیست چندم بهمن بود) در مسیر بازگشت از دانشگاه به خانه، حوالی میدان آزادی، پوستری روی دیوار خیابان دیدم که صحنه ی درگیری جوانان (که اکثراً مثل من دانشجو بودند) با سربازان رژیم شاه را نشان می داد. جوانها با اینکه می دانستند هر لحظه ممکن است دستور تیر صادر شود و آنها به رگبار بسته شوند، در مقابل صف سربازان رژیم ایستاده بودند و احتمالاً شعارهایی بر ضد رژیم ستم پیشه ی شاهنشاهی می دادند.

نمی دانم چند نفر از جوانهایی که آن روز در آن عکس دیدم، امروز زنده هستند و پدر شده اند و فرزندانی همچون خود، مسلمان و انقلابی را تحویل این جامعه داده اند. و همینطور نمیدانم چند نفرشان (شاید چند لحظه پس از گرفته شدن عکس) به گلوله بسته شده و شهید یا زخمی شده اند. اما به هر حال، آن جوان ها، چه شهید شده و چه زنده مانده باشند، سرنوشت کشورم و سرنوشت خود من را تغییر داده اند.

پدر من نیز آن ایام یکی از همین جوانها بود. جوانهایی که به خیابانها می آمدند. جوانهایی بر ضد شاه و اربابانش شعار میدادند و جوانهایی که با خواندن یک پیام چند کلمه ای از رهبر کبیر انقلاب که در آن، فرمان شکستن حکومت نظامی را داده بودند، نه با پا، بلکه با سر به خیابانها می شتافتند و از جان خود می گذشتند. علتش هم کاملاً مشخص بود : "امام گفته حکومت نظامی نداریم."

پدر من و آنها که هم دوره و هم نسل پدر من هستند، آن روز به خیابان ریختند. جان خود را در دست گرفتند و با کاری که کردند، سرنوشت امروز فرزندان خود (که من هم یکی از آنها هستم) را تغییر دادند.

اگر امروز من، به عنوان یک دانشجو، و نه به عنوان دانشجو، بلکه به عنوان یک جوان ایرانی، سرم را بالا می گیرم و به ایرانی بودنم افتخار می کنم، حاصل آن حرکت پدرم و همرزمانش است. اگر امروز، سرنوشت کشورم را خودم تعیین می کنم و آزادم آنکه را میخواهم انتخاب کنم، ثمره ی به خیابان آمدن نسلی است که از همه چیز خود، از جوانی خود گذشت.

من امروز با افتخار می گویم که ایرانی ام. که در کشوری زندگی می کنم که روزی، تحت سلطه ی بیگانه بود و شاهش، بدون اجازه ی اربابان خارجی خود، اجازه ی دادن هیچ دستور و وضع هیچ قانونی را نداشت. قانون که هیچ، بعید میدانم محمدرضا بدون اجازه ی آمریکا، حتی می توانست سر میز غذا هم حاضر شود !

من افتخار می کنم. چون در هر جنگی که در 150-200 سال گذشته رخ داده است، تکه ای از ایران جدا شده و جدا شدن بحرین هم از ایران، حاصل بی لیاقتی و بی عرضگی همین محمدرضا پهلوی نوکر مآب بود. اما در جنگ تحمیلی، با اینکه تمام ابرقدرتهای شرقی و غربی دنیا در مقابل ملت ایران صف آرایی کرده بودند، پدران ما، به رهبری حضرت امام خمینی و با امید به آینده ی درخشانی که در انتظار آنها و فرزندانشان است، در مقابل دشمن وحشی ایستادند و اجازه ندادند حتی یک وجب از خاک مقدس ایران به دست دشمن بعثی بیفتد.

آخرین اتفاق مبارکی هم که همین چند روز پیش افتاد و من هنوز با یادآوری آن، احساس غرور میکنم، پرتاب ماهواره ی تحقیقاتی و کاملاً ایرانی امید به فضا بود. اتفاقی که تعجب و حیرت دوست و دشمن را برانگیخت و باعث ایجاد رعب و هراس در دل دشمنان این سرزمین شد. یقیناً اگر نظام حاکم بر ایران، یک نظام دست نشانده و وابسته ی به بیگانه همچون پهلوی بود، جوانان ما هرگز به چنین موفقیتی دست نمی یافتند و باید اربابان امریکایی می آمدند و با نظارت آنها، یک ماهواره به فضا پرتاب میشد که اطلاعات ارسالی آن، ابتدا به دست امریکاایی ها میرسید و در صورت تأیید آنها، در اختیار ما قرار می گرفت. (البته اگر ارباب های امریکایی راضی می شدند که ما اصلاً این فناوری را داشته باشیم !) .

اگر امروز من این موفقیت ها را می بینم، اگر به خود می بالم و از اینکه دانشمندان ما در شرایط تحریم همه جانبه به این موفقیت عظیم دست یافته اند احساس غرور می کنم، حاصل به خیابان آمدن و فریاد زدن پدرم و هم سنگرهای او در سال 57 است. اگر نبود آن فریادهای آزادی خواهانه، من امروز نمی توانستم فریاد بزنم که ایرانی ام و به ایرانی بودنم افتخار کنم.

و من امروز، ای پدر، به پاس زحماتی که نسل تو برای آزادی ایران کشید و به عنوان قدر دانی از رشادت های جاودان و بی نظیر آن جوانان غیور، در سالگرد آن اتفاق عظیم و تاریخی که مسیر زندگی من و دوستان و هم نسل هایم را به شکلی زیبا و مبارک تغییر داد، در روز 22 بهمن، به خیابان می آیم. نه در مقابل شلیک گلوله ی سربازان شاه، بلکه در آرامش و امنیت کاملی که تو به من هدیه دادی. به خیابان می آیم و هم صدا با نسل انقلاب و نسلی که هرگز روزهای انقلاب را ندید، در دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی، که با ریخته شدن خون هزاران انسان بی گناه به بار نشسته و امروز به دست من و هم سن و سالهایم رسیده است، فریاد استقلال و آزادی سر میدهم و بار دیگر می گویم :

متشکرم پدر

چرا کسی کاری نمی کند ؟!

shahabeddin — Wed, 14 Jan 2009 20:10:18 GMT

کم کم به بیستمین روز تهاجم وحشیانه ی صهیونیست ها به غزه نزدیک می شویم، جنگ نابرابری که حاصلش‌ کشته شدن هزاران نفر از مردم بی گناه و بی دفاع غزه بود. اما هیچ کس، اقدامی جدی برای کمک به مظلومان غزه و بازداشتن اسرائیل از حمله ی همه جانبه ای که به این باریکه کرده است انجام نمی دهد. اما نه ! می گویند در خیلی از کشورهای جهان تظاهرات شده، می گویند که خیلی از چهره های مشهور سینمایی و ورزشی و حتی سیاسی در نقاط مختلف جهان حرفهایی زده اند. می گویند بهرام رادان(که احتمالاً معرف حضور هست!) گفته "نکته ی این واقعه، جدا از جنبه ی مذهبی خود که دل هر مؤمنی را به درد می آورد، اینجاست که خود این جانیان مدعی هستند که در مورد قومشان نسل کشی اتفاق افتاده ولی اکنون آنها این نسل کشی را درمورد افرادی انجام می دهند که در هولوکاست ادعایی آنها کمترین نقشی نداشته اند. برای کشورهای عربی هم متأسفم که مرزهای خود را به روی مردم غزه بسته و خود را کنار کشیده اند. کاری که برای حفظ منافع خود و در قدرت ماندن، کرده اند. این واقعه بسیار ناراحت کننده است و برای ملت غزه هر کاری بتوانیم، می کنیم." خب بنده خدا راست می گوید، هولوکاست چه ربطی به مسلمانان داشته که حالا باید تاوان آن را (که در راست یا دروغ بودن آن هم تردید وجود دارد) پس بدهند.

می گویند مهتاب کرامتی، بازیگر سینما که سفیر حسن نیّت یونیسف در ایران(!) بود در بخشی از پیامش گفته: "نزدیک 200 کودک [که البته الان آمارشان خیلی بیشتر شده] در میان دود و آتش بدون دارو و غذا روی تخت بیمارستان در برابر چشم مادرانشان درد می کشند و خاموشند. در شهری که مرگ حراج است، کودکان اولین قربانیان خشونتی هستند که در طلیعه هزاره سوم و در آغاز سال جدید میلادی جز شرم برای انسان یادگار ندارند. بمب و خمپاره و موشک و ترکش، تنها هدیه تمدن امروز ما برای کودکان غزه است." او هم درست می گوید. مگر کودکان چه کرده اند؟ مگر طفل شیر خواره چه کرده است؟ مگر طفل شش ماهه چه کرده بود ؟!

البته دردنامه ای که از سوی جامعه اصناف سینمایی ایران در محکومیت جنایات غزه و اعلام حمایت و همدردی با مردم بی دفاع غزه تهیه شده، به امضاء چهره های مطرح دیگری هم رسیده است. رضا کیانیان، کیانوش عیاری، تهمینه میلانی، جهانگیر الماسی، پوران درخشنده، سیروس الوند، فاطمه معتمد آریا و خیلی های دیگر که تعدادشان همچنان در حال افزایش است و به این طریق با مظلومین غزه ابراز همدردی می کنند.

اما آیا این کارها، این محکوم کردن ها و این ادعاها که اغلب اوقات در حد ادعا باقی می مانند کافی است؟ آیا مانع وحشی گری صهیونیست ها می شود؟ یا اینکه باید کار جدی تری صورت داد؟

از چهره های معروف فوتبالی هم می توان از ایکر کاسیاس-دروازه بان رئال مادرید و تیم ملی اسپانیا که با تیم کشورش قهرمانی یورو2008 را تجربه کرد- نام برد. او که به همراه رافائل نادال-مرد شماره 1 تنیس دنیا و قهرمان المپیک- یک بنیاد خیریه برای حمایت از کودکان دنیا تاسیس کرده، درباره وقایع این روزها این طور گفته: "مگر می شود با دیدن صحنه هایی که از شهر غزه منعکس شده امشب در میان شادی مردم حضور پیدا کرد و خندید؟ من امسال در جشن سال نوی میلادی در مادرید شرکت نمی کنم."

این روزها خیلی ها اعتراض می کنند، محکوم می کنند، توصیه می کنند یا نهایتاً فریاد می زنند. اما این ها اصلاً کافی نیست. حتی تجمع در مقابل سفارت خانه های کشورهای مختلف در نقاط متعدد دنیا هم کافی نیست. اخراج سفیر رژیم صهیونیستی از ونزوئلا و موریتانی و قطع روابط این کشورها با اسرائیل هم خوب است، اما باز کافی نیست. باید کار دیگری کرد، باید به نحوی دیگر اعتراض خود را نشان داد. باید کاری کرد که دیگر کسی به دنبال این قبیل ماجراجویی ها در ممالک اسلامی نباشد. باید حسینی رفتار کرد تا اینکه یزیدیان زمان ، حتی به حکومت بر جوامع اسلامی، فکر هم نکنند.

یزیدیان ؟! سران عرب را می گویم. از آن ملک عبدا... که با بوش به باده گساری مشغول شد تا آن حُسنی نامبارک(!) که با چراغ سبز نشان دادن به صهیونیست ها و بستن گذرگاه رفح، عملاً در کشتار کودکان و زنان فلسطینی، شریک جرم صهیونیست ها شد. اما افسوس که در این قبیل ممالک اسلامی، یک نفر پیدا نمی شود که از حسین (ع) الگو بگیرد و علیه این یزیدهای زمان به پا خیزد. چرا کسی کاری نمی کند؟ چرا سران بی غیرت و عیاش عرب ساکتند؟ چرا دولت ها کاری نمی کنند؟ مگر جنازه ی کودکان و زنان را نمی بینند؟

ای مسیحیان، یهودیان، زرتشتیان، ای هندوها، ای بودایی ها، شما کاری بکنید ! از این عرب ها که صدایی در نمی آید! لا اقل شما به داد مظلومان غزه برسید. ای کمونیست ها، ای مارکسیست ها، شما که از عدالت و برابری دم می زنید، شما که از انقلابی و شورشی بودن سخن می گوئید، شما که عکس چه گوارا را به روی تی شرت هایتان می چسبانید، چرا فقط به عکس او دل بسته اید؟ چرا فقط سیگار برگ و ریش و آن کلاه بره اش را می بینید؟ چرا از رفتار و منش او الگو نمی گیرید؟ چرا فکر نمی کنید که انقلاب او و همرزمانش برای براندازی ظلم و بی رحمی نسبت به بی گناهان و مظلومان و برای نابودی نظام های سرمایه داری بوده است؟ چرا فکر نمی کنید که اگر او امروز بود، تفنگ بر دوش، بند پوتینش را می بست و عازم غزه می شد تا نگذارد کودکی بر اثر بمباران خانه اش، در آغوش مادر بمیرد. و یا پیرمرد کشاورزی که سالها بر روی زمین خود کار کرده و تمام دارایی اش از دنیا، یک تکه زمین کشاورزی است، باید شاهد بمباران زندگی اش توسط هواپیماهای اسرائیلی و نابودی محصول زحمات خود باشد. نه! منظورم از محصول، خرمن های گندم نبود، منظورم تنها پسر پیرمرد بود که با خون دل، او را بزرگ کرده بود و امروز که باید عصای دستش می شد، تکه تکه شده و پیرمرد تنها، بالای جنازه فرزند رشید خود نشسته و شانه هایش از شدت گریه می لرزد. آری، اگر امروز چه زنده بود، راضی نمی شد که آسوده بخوابد و کودکی در غزه از ترس صدای مکرر بمباران، به خود بلرزد.

...........................................................................................................................................

گاهی اوقات یاد آن جمله معروف و حکیمانه امام راحل می افتم با این مضمون که فرمود: "اگر هر مسلمانی یک سطل آب در اسرائیل بریزد، سیلی ایجاد خواهد شد که غاصبان صهیونیست را با خود خواهد برد." که البته امروز با توجه به بیشتر شدن جمعیت مسلمانان جهان و ضعف آشکار رژیم اشغالگر ، به جرأت می توان گفت که اگر هر مسلمانی، آب دهانی به سوی اسرائیل پرتاب کند، اشغالگران صهیونیست همگی غرق خواهند شد. اما افسوس که سران خائن عرب، ساکت نشسته اند. که ای کاش تنها سکوت می کردند، شرم آور است که می بینیم آنها در این جنایت هولناک، با صهیونیست ها همکاری می کنند. و بدبخت ها نمی دانند که بعد از فلسطین، نوبت خودشان است.

کسی کاری نمی کند. هیچ کس برای رهایی غزه و خاموش کردن اسرائیل، این هیولای وحشی که امروز، وحشی تر از همیشه شده است اقدامی نمی کند. حتی من هم جز نشستن و نوشتن این جملات دردناک و تأسف آور، کاری نمی کنم. خدایا چرا؟ چرا ارزشها فراموش شده اند؟ چرا از قیام امام حسین(ع)، تنها عَلم و دسته و زنجیر و غذای نذری باقی مانده است؟ آیا آن امام بزرگ ، برای این چیزها قیام کرد ؟.....

در جست و جوی قطعه های گمشده

shahabeddin — Sun, 14 Dec 2008 21:04:18 GMT

در 200 سال گذشته قطعه های زیادی از ایران جدا شدند تا نقشه ی ما به شکل امروزی اش در بیاید. ماجرای جدایی بحرین از ایران، صحنه ی آخر از سناریوی بی کفایتی پادشاهان ایران است. پادشاهانی که همه شان به طرز خنده داری در برابر سفرای بیگانه کم می آوردند.

در مطلب زیر می توانید خودتان وضعیت سواد و کمالات شاهان ایران را با سفرای انگلیس ببینید و مقایسه کنید.

لطفعلی خان (منطقه از دست داده: عراق)

مرزهای غربی ایران در عصر صفویان-نادرشاه و کریم خان- اربیل، کرکوک و گاهی بصره را هم در بر می گرفت و درست تا مجاورت بغداد و موصل پیش رفته بود. جانشینان کریم خان از جمله لطفعلی خان، کل عراق امروزی را از دست دادند. بعدها عباس میرزا سعی کرد این مرزها را به حالت اول برگرداند که تا حدی موفق هم بود (معاهده ارزروم اول) اما محمد شاه حتی خرمشهر را هم از دست داد و در معاهده ارزروم دوم مجبور شد مرزهای اواخر زندیه را برای همیشه بپذیرد.

سر هارفورد جونز

مؤلف "آخرین روزهای فتحعلی خان زند" ، "تاریخ سلسله قاجار" و "شرح مأموریت به ایران". در اواخر زندیه کاردار انگلیس در بغداد و بصره بود و برای خریدن کوه نور، تخت طاووس و دیگر گنجینه های ملی از لطفعلی خان-که بشدت "پول لازم" بود- به ایران آمد. او در دوره فتحعلی شاه هم برای خنثی کردن کارهای ناپلئون و ژنرال گاردان، سفیر ایران شد.

فتحعلی شاه (منطقه از دست داده: قفقاز، قطر)

شاهی با چندصد زن و چندصد بچه (اسم آدم را که بیخود نمی گذارند بابا خان) که طبعاً فرصتی برای امور بی اهمیتی مثل از دست رفتن قفقاز و دریای خزر در معاهده های گلستان(سال 1813) و ترکمنچای(سال 1828) نداشت. جالب است که بدانید قطر هم در حکومت فتحعلی شاه (بین سالهای 1820-1835) از ایران جدا شد.

سر گور اوزلی

سفیر انگلیس در ایران (سالهای 1811-1814) و دلال عهدنامه گلستان. مولف "تذکره شعرای فارسی" و از بنیانگذاران انجمن سلطنتی آسیایی. دخترش "الیزا شیرین" و پسرش "ولزلی عباس" اولین بچه های انگلیسی متولد ایران هستند. برادرش-ویلیام- مجموعه بزرگی از آثار خطی و باستانی ایران از جمله قطعاتی از تخت جمشید را به انگلیس برد. سفیر قبلی (سر جان مالکوم، مؤلف "تاریخ ایران" و آورنده سیب زمینی به ایران) و بعدی اش (جیمز موریه، مؤلف کتاب "حاجی بابا" و یک سفرنامه معروف) هم بلاهای کمی سر فتحعلی شاه نیاوردند.

محمد شاه (منطقه از دست داده: افغانستان و قلهک)

یکی از مناطق دیگری که او از دست داده و معمولاً کسی حواسش به آن نیست، قلهک است. محمد شاه در سال 1835 اختیار قریه قلهک در 10 کیلومتری شمال پایتخت را به انگلیسی ها داد (در سال 1862 حق تملک زمین قلهک هم به انگلیسی ها اعطا شد. روس ها امتیاز مشابهی را برای زرگنده گرفتند ولی بعد از انقلاب کمونیستی، آن را پس دادند). اهالی قلهک تحت الحمایه انگلیس بودند. مأموران دولت کاری به کار آنها نداشتند. از سربازی معاف بودند، مالیاتشان را به انگلیس می پرداختند، کدخدایشان را انگلیس تعیین می کرد و ... . در سال 1928 قلهک (به جز باغ مورددار سفارت) به ایران برگردانده شد.

هنری راولینسون

رئیس هیئت امنای بریتیش میوزیوم و اولین کسی که کتیبه بیستون را خواند. او در سالهای 1833-1838 در ایران و در 1839-1843 در افغانستان کاردار بود و بعدها در عهد ناصری هم به سفارت رسید (1859-1860). همانطور که می بینید، سفرای انگلیس در ایران افرادی زیرک، دانشمند و به عبارتی "دزدهای چراغ به دست" بوده اند و مسلماً شاهان بی سواد قاجار در برخورد با آنها کمترین شانسی نداشته اند. مسأله هرات در زمان سفارت او پیش آمد و به ید با کفایت(!) محمد شاه این قدر خوب حل شد. هرچند که از نقش بسزای پسر دردانه محمد شاه-ناصرالدین شاه- هم نباید غفلت کرد که به جدایی افغانستان رسمیت بخشید.

ناصرالدین شاه (منطقه از دست داده: خوارزم و بلوچستان)

روسیه تزاری در عهد ناصرالدین شاه، ساحل آرال(1849)، تاشکند(1864)، بخارا و مرو(1867)، سمرقند(1868)، خیوه و آمودریا(1873)، ترکمنستان امروزی(1878) را بدون مقاومت ایرانی ها گرفت، و در قالب معاهده آخال به آن رسمیت بخشید. بلوچستان در نیمه قرن نوزدهم، تحت الحمایه حکومت انگلیسی هند شد و به تدریج در سالهای 1870-1896 و در چند نوبت حکمیت از جمله سر پرسی سایکس (مؤلف تاریخ 2جلدی "ایران" و مؤسس پلیس جنوب)، بخش اعظم پاکستان امروزی از ایران کنده شد.

سر چارلز موری

سفیر انگلیس در عهد ناصری که شهرتش به خاطر تحمیل معاهده پاریس به ایران است. ولی از دست رفتن قندهار، کلات و چراغ سبز به روس ها برای گرفتن ماوراءالنهر هم دستپخت او بود. قضیه ارتباط مشکوکش را با همسر میرزا هاشم خان، رقیب میرزا آقا خان نوری، در فیلم شاه پیروز (ساخته مجتبی راعی) دیده ایم. او استاد کالج اُل سولز در آکسفورد بود.

محمد رضا پهلوی (منطقه از دست داده: بحرین)

جدایی بحرین از ایران درست در همان سالی اتفاق افتاد که شاهنشاه خیالی ایران می خواست با برگزاری جشن های 2500 ساله، امپراتوری ایران را احیا کند! الغرض، کوروش خوابید و شاه نه تنها کشور گشایی نکرد، بلکه در ازای موافقت ضمنی انگلیس، با پس دادن سه جزیره ای که اصلاً مال ایران بودند، بحرین را هم از دست داد. تازه، شاه اول بحرین را داد و بعد از یک سال، ادعای جزایر را کرد. آن وقت معلوم شد انگلیس قول ابوموسی را به شارجه و قول تنب ها را به رأس الخیمه هم داده است.

سر دنیس رایت

کاردار سفارت انگلیس در 1953 (مقارن با کودتای 28 مرداد 1332) و سفیر انگلیس در ایران(سالهای 1963-1971، یعنی دوره جدایی بحرین). مؤلف "انگلیسیان در ایران" و "ایرانیان در میان انگلیسی ها" که جزو بهترین کتابهایی هستند که در باب روابط ایران و انگلیس نوشته شده اند. البته رایت در این کتاب ها از دوره خودش و حتی نزدیک به خودش چیزی نگفته و فقط تا چند سال پس از جنگ جهانی اول را پوشش داده است.

همشهری جوان

با خواندن این مطالب و با پی بردن به بی عرضگی و بی کفایتی شاهان ایران، به خصوص در 150-200 سال گذشته، بیش از پیش به ارزش بالا و توصیف نشدنی دفاع رزمندگان جان بر کف در 8 سال جنگ تحمیلی پی می برم و وقتی هوشمندی و شجاعت امام(ره) و مردم و نیروهای مسلمان و انقلابی را در دفاع از تمامیت ارضی ایران اسلامی می بینم، به خود می بالم. افتخار می کنم که در کشوری زندگی می کنم که نظامی که بر آن حاکم است، با اقتدار تمام، 8 سال در مقابل زورگویی و تجاوز ده ها کشور و ابر قدرت غربی و شرقی ایستاد، جنگید، مقاومت کرد و اجازه نداد حتی یک وجب از خاک مقدس ایران به دست غاصبان و ناپاکان بیافتد. و امروز به کشوری تبدیل شده که زورگویان و ابرقدرتهای جهانی، با وجود همه تهدید هایی که می کنند و نعره هایی که می کشند، نمی توانند حتی به آبهای ایران عزیز نزدیک شوند.

شاهان بی عرضه و بی کفایت، وقتی چنگ و دندان زورگویان را می دیدند، از ترس، سندی را که آنها تنظیم کرده و در آن، حقوق ملت ایران به کلی تضییع شده بود با دست لرزان امضا می کردند. ولی وقتی که رهبر فرزانه و با تدبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی(ره) دیدند که حق ملت ایران در حال تضییع شدن است و خاک مقدس ایران به قدوم ناپاک متجاوزان آلوده شده است، با توکل بر خدا و با حمایت آحاد ملت غیور ایران، از وجب به وجب خاک این سرزمین دفاع کرده و ما نیز که سربازان او و این انقلاب و رهبری هستیم، با الگو گرفتن از شهدای سرافراز جنگ تحمیلی و انقلاب اسلامی، اجازه نمی دهیم که دشمنان، حتی خیال دست اندازی و تجاوز دوباره به این آب و خاک را داشته باشند.

ضیافت الهی

shahabeddin — Mon, 01 Sep 2008 22:27:38 GMT

فرارسیدن ماه مبارک رمضان٬ ماه میهمانی خدا بر تمامی هموطنان عزیز مسلمان و بر عموم مسلمین جهان تبریک و تهنیت باد.

باشد که نهایت بهره ی معنوی را از این ماه عظیم برده و لیلة القدر را به خوبی درک نماییم و در پایان این ماه٬ از بخشیده شدگان بوده و همچون نوزادی که از مادرمتولد شده٬ از گناه و ناپاکی تهی باشیم.

آمین یا رب العالمین

اختراع لوکوموتیو

shahabeddin — Tue, 05 Aug 2008 16:18:51 GMT

افتتاح رسمی خط آهن در دنیا با برگزاری مسابقه ای بی نظیر همراه شد. در این مسابقه قرار بود مخترعین لوکوموتیو، لوکوموتیوهای خود را یکی پس از دیگری وارد ریل کنند. با پذیرفتن اینکه فقط لوکوموتیوهایی حق شرکت دارند که بیش از 6 تن وزن نداشته باشند و در عین حال بتوانند 20 تن بار را با حداقل سرعت 16 کیلومتر در ساعت حمل کنند. در این مسابقه ی تاریخی 4 لوکوموتیو شرکت کردند که از این بین، دو تای آنها حق شرکت در مسابقه را پیدا نکردند و لوکوموتیو سوم هم هنوز حرکت نکرده، لوله هایش از هم در رفت و فقط لوکوموتیو آقای استیفنس بود که توانست با 4هزار و 320 کیلو وزن با سرعت 26 کیلومتر در ساعت حرکت کند. اختراع این معدنکار انگلیسی در آن زمان لقب موشک گرفت. گرچه مردم آن زمان که کلاً در عالم خوشی بودند و زیاد با اختراعات عجیب و غریب میانه ای نداشتند، لوکوموتیو را یک اختراع شیطانی می دانستند. آنها تحت تأثیر سیاستمداران فیلسوف مآب می گفتند: صدای عبور لوکوموتیو محصول مزارع را کم می کند، باعث می شود مرغ ها تخم نگذارند و زنان حامله سقط جنین کنند! ولی به هر حال خبر این اختراع خیلی سریع در سراسر جهان پیچید و سایر کشورها نظیر بلژیک، آلمان، اسپانیا و فرانسه شبکه راه آهن را وارد زندگی خود کردند.

گسترش شبکه راه آهن در سراسر دنیا همزمان شده بود با سلسله خوشحال قاجار و دوران پادشاهی ناصرالدین شاه در ایران. این شاه قاجار که کلاً از کلمه امتیاز خوش اش می آمد و هر چیزی را که می شد واگذار می کرد، از خیر خطوط راه آهن هم نگذشت و 3بار امتیاز آن را دست به دست کرد. اولین بار امتیاز احداث خط آهن در ایران به انگلیسی ها و سپس به روسیه واگذار شد. اما چون ناصرالدین شاه دید این دو کشور قلدر از شمال و جنوب کشور را قیچی خواهند کرد، تصمیم گرفت امتیاز هر دو را لغو کند و امتیاز را به دولت آلمان که در آن زمان توسط بیسمارک رهبری می شد، واگذار کند. ولی به عللی این امتیاز هم به مرحله ی عمل نرسید تا اینکه مسیو بواتال، امتیاز احداث ساختمان خط آهن را در زمان رضا شاه گرفت و بعد همان امتیاز را به یک شرکت بلژیکی فروخت و این شرکت با سرمایه ی 2میلیون فرانک دست به کار ساخت راه آهن شد. بعداً رضا شاه قانون انحصار قند و شکر و چای را از تصویب مجلس گذراند که به موجب این قانون، مقرر شد به ازای هر سه کیلو قند و شکر که به ایران وارد می شود، 2ریال و از هر سه کیلو چای، 6ریال جهت هزینه ی ساختمان راه آهن دریافت شود. بعد از این قانون و تلاش هایی که صورت گرفت، در تاریخ 9 خرداد 1317، راه آهن سراسری ایران از شمال تا جنوب احداث شد.

اولین مسیر راه آهن سراسری ایران با یک هزار و 394 کیلومتر طول و یک هزار و 435 میلی متر عرض در 90 ایستگاه دایر شد. مهم ترین پل خط آهن ایران، پل ورسک است که از شاهکارهای صنعت پل سازی دنیا به حساب می آید.

همشهری جوان-شماره ۱۶۸